چكيده‌اي از كتاب «مسألة خمس»

تأليف مرحوم استاد حیدر علی قلمداران

در اين كتاب مؤلف محترم موضوع واجب بودن اداي خمس تمام ارباح و مكاسب وتجارتها و زراعتها و غيره،  كه يكي از فتاواي فقهي خاصّ فقه شيعي دوازده امامي است، و موافقي در هيچ فرقه اسلامي ديگر ندارد، را بررسي علمي كرده ، و به اين نتيجه رسيد كه اين فتوى منبع و سند صحيحي از قرآن كريم و سنت صحيح پيامبر اكرم (ص) ندارد، و اينكه اصل صحيح مسأله خمس چيزي نبود جز همان گرفتن رهبر و پيشواي مسلمين يك پنجم غنايم جنگي جهت پخش آن به فقرا و مساكين و يتامى و ابناء السبيل جامعه است، چه آنهاييكه هاشمي باشند يا غير هاشمي.

استاد قلمداران ميگويد: اما متأسفانه امروز اين خمس بصورت مالیات ظالمانه‌ای درآمده‌است که نه از اموال مشرکین بلکه از دسترنج طبقات قوی و ضعیف شیعیان با اخلاص امیرالمؤمنین برای طبقه خاصی از انگلان گرفته می‌شود و آنچنان با شدت و دقت از مردم حتی از ضعفا چون حمال و هیزم کن و چرخ ریس و با تهدیدات شدیدی از عذاب آخرت اخذ می‌شود تا مجالس شور و بساط سرور عده‌ای مخصوص را دائر و گرم دارد.

در اينكتاب مؤلف ثابت كرد كه اکثر فقهای اقدم شیعه پرداخت چنین مالی را بلکه کلیه خمس کذایی را واجب ندانسته و در زمان غیبت آنرا بر شیعیان مباح و حلال می‌شمردند، و بنا بر فتوای پاره‌ای از آنان که از باب احتیاط پرداخت آنرا لازم می‌دانستند، چنین می‌گفتند كه: سهم امام را می‌باید از مال خود جدا کرده و در انتظار ظهور آن‌حضرت بود تا بمجرد ظهور، آنرا تقدیم حضور موفورالسرور نمود! و اگر اين امر در حال حيات فرد مؤمن ميسر نشد، بايد در هنگام احتضار آنرا بوصی امین خود سپرد تا در صورت دست یافتن به امام غائب آنرا بوی پرداخت! و يا راه دیگر آسانتر آنکه سهم امام‌ را در بیابانی دفن کند تا هنگامی که امام ظهور می‌کند آن دفینه فریاد برآورده امام‌ را بجانب خود دعوت کند تا امام آنرا تصاحب نماید و بمصارف لازمه عمر امامت هفت ساله یا حداکثر چهل ساله برساند. ويا اينكه آن را بدریا افکند، چه در بیابان خوف آن است که دزدانی بدان دست یابند اما در قعر دریا از این آفت مصون است و این پول در قعر دریا میماند تا روزی که امام آنرا برون آورده مصرف نماید!

آنگاه مؤلف مي‌پرسد:  می‌فهمید نتیجه این حکم نازنین که از عقل زرین! مروجین دین مبین مایه می‌گیرد و بدبختانه آنرا بشریعت آسمانی و الهی سید‌المرسلین نسبت می‌دهند چیست؟

 وجواب مي‌دهد كه: نتيجه آن‌است که همه ساله يك پنجم هر یک درهم ثروت روی زمین را باید بدریا افکند تا پس از چند هزار سال امام غائب بیاید و آنرا برداشته مگر با آن آسمان‌خراشهای طلا و نقره بنیاد کند!!

در فصل ديگري مؤلف ثابت كرد كه اسلام براي هيچ نژاد و يا قبيله و يا نسل معين حتى نسل خود پيامبر اكرم امتياز مادي و منفعتي خاصي قائل نيست، و نسبت اين چنين چيزي به دين اسلام اهانتي است به پيغمبر اسلام ميباشد چه آن حضرت در آيات متعدد قرآن كريم تأكيد نمود كه هيچ اجري براي رسالتش از مردم طلب نكرده، وسيره مقدس خاتم النبيين نشان مي‌دهد كه آنحضرت هيچ چيزي از متاع دنيا و اموال مردم نگرفته و براي خود جمع آوري ننمود.

 مؤلف توضيح مي‌نمايد كه فقهاي شيعه زكات معادن را که یک خمس است و مصرف آن مصرف زکات است اشتباهاً خمسی گرفته‌اند که مصرف آن خمس غنائم جنگ است وگرنه هرگز ائمه خاندان رسالت شریعتی در طول شریعت سیدالمرسلین نیاورده و حکمی غیر از آنچه قرآن مجید و سنت رسول، مبین آن است نگفته‌اند و چنین نسبتی العیاذ بالله به آن بزرگواران هزار مرتبه بدتر از قتل آنان بسیف و سنان است زیرا در این‌صورت آنان ‌را يا پیغمبراني بعد از خاتم‌الانبیاء العیاذ بالله یا محرفین کتاب خدا باید شمرد و چنین عقیده‌ و گفتاری کفر صریح است. و ميفرمايد:  اگر مبنای دین، کتاب خدا و سنت رسول‌الله است؛ کتاب خدا و سنت رسول الله را از چنین خمسی آگاهی نیست. وگرنه راه ضلالت بسی فراخ است!

مؤلف تمام رواياتي كه در آن خمس را شامل همه مكاسب مي شمارند،  هم از لحاظ متن وهم از لحاظ سند بررسي علمي كرد و ثابت نمود كه همه آن روايات ضعيف‌اند وقابل احتجاج نيست.

سپس مؤلف تمام عالمان  شيعه  كه  قائل  به  سقوط  خمس  از  شيعيان هستند نام برده، وفتواهايشان را در اين زمينه نقل كرد.